Asset Publisher
Rezerwaty
Drzewostany Puszczy Niepołomickiej ukształtowały się w wyniku długiej i czasami (z obecnego punktu widzenia) niezbyt właściwej gospodarki człowieka. Resztki starej Puszczy przetrwały gdzieniegdzie w postaci niewielkich ostoi leśnych lub też okazałych wiekowych drzew. Już w okresie międzywojennym XX w. na terenie Puszczy próbowano objąć ochroną rezerwatową najcenniejsze zachowane fragmenty leśne. Jednak dopiero po II Wojnie Światowej nadano ochronę prawną niektórym starym drzewostanom.
Dębina - 12,66 ha
Powołany 24.12.1957 r. Położony w południowo-wschodniej części głównego kompleksu Puszczy Niepołomickiej.
Najcenniejszą wartością rezerwatu jest drzewostan – starodrzew dębowy z udziałem lipy i sosny w wieku 120 – 210 lat, tworzący górne piętro. Drugie piętro tworzy lipa, grab, i dąb w wieku 30 – 60 lat.
Ze względu na unikalny charakter drzewostanu – rezerwat ma duże znaczenie w skali kraju dla ochrony pozostałości niżowych puszcz leśnych.
Celem ochrony jest zachowanie naturalnego ekosystemu lasu grądowego ze starodrzewem dębowym będącym pozostałością dawnej Puszczy Niepołomickiej
Gibiel - 28,89 ha
Powołany 21.10.1961 r. podlega ochronie częściowej. Położony w północnej części głównego kompleksu Puszczy Niepołomickiej w uroczysku Gibiel. Tworzą go wydzielenia w oddziałach 15g, 31c,d, i, oraz 51c.
Zbiorowiska leśne rezerwatu mają na ogół charakter naturalny.
Do szczególnie cennych należy wariant grądu wilgotnego z dużym udziałem wiązu w drzewostanie, który jest pozostałością po dawnych łęgach.
Długosz Królewski - 24,14 ha
Powołany 26.04.1963 r.podlega ochronie częściowej. Powołany został w celu zachowania i ochrony stanowiska rzadkiego gatunku paproci - Osmunda regalis L. (najdalej na południe wysuniętego stanowiska tego gatunku w Polsce).
Położony jest w części południowej głównego kompleksu Puszczy i zajmuje cały oddział 267, Leśnictwa Kłaj.
Lipówka - 25,73 ha
Powołany 24.12.1957 r. podlega ochronie ścisłej. Zaliczany do grupy najcenniejszych rezerwatów leśnych w kraju. Położony w środkowej części uroczyska Grobla w Leśnictwie Ispina w oddziale 460.
Główną jego wartością jest typowy ekosystem grądu z unikalnym, naturalnym starodrzewiem o cechach puszczańskich. W pasie kotlin podkarpackich to najlepiej zachowany fragment grądu niskiego.
W drzewostanie występują drzewostany z przewagą dębu oraz domieszką graba i lipy, a miejscami także olszy.
Koło - 3,49 ha
Powołany 21.04.1962 r. podlega ochronie częściowej. Zajmuje niewielką powierzchnię w oddziale 499g Leśnictwa Ispina, w uroczysku Koło. Główną wartością rezerwatu jest dobrze zachowany naturalny starodrzew grądowy z dominacją lipy.
Wiślisko - Kobyle - 6,70 ha
Powołany 10.12.1970 r, położony w północnej części uroczyska grobla w Leśnictwie Ispina w wydzieleniach 426i, 427d,g,k, 428a,c,d,f.
Przedmiotem ochrony jest starorzecze Wisły o kształcie meandru rzecznego o średnicy około 500 m. Długość chronionego starorzecza wynosi około 1200 m, a szerokość od 30 do 60 m.
Starorzecze jest bogatym zbiorowiskiem gatunków roślin związanych z siedliskami wodnymi i bagiennymi oraz miejscem gniazdowania wielu chronionych ptaków.
Asset Publisher
9. Niepołomicka Noc Sów
9. Niepołomicka Noc Sów
7 marca 2026 roku odbyła się 9. Niepołomicka Noc Sów – wyjątkowe wydarzenie poświęcone tym niezwykłym ptakom, organizowane przez Nadleśnictwo Niepołomice oraz Stowarzyszenie Zielony Puszczyk, przy wsparciu Miasta i Gminy Niepołomice. To spotkanie, pełne ludzi z pasją do przyrody i nocnych obserwacji, przyciągnęło blisko 250 uczestników, którzy wspólnie poznawali świat sów w sercu Puszczy Niepołomickiej.
W tym roku wydarzenie rozpoczęło się wcześniej niż zwykle – od godziny 14.00 prowadzone były zajęcia dla najmłodszych miłośników przyrody. Lekcje poprowadził gość specjalny – Edwin Siwek, fotograf zajmujący się m.in. czynną ochroną pójdźki. Dzieci miały okazję dowiedzieć się, jak rozpoznać pióra i odgłosy różnych gatunków sów. Wykonywały one także przygotowane wcześniej układy taneczne do odgłosów poszczególnych gatunków. Pozwoliło to na lepsze zrozumienie i zapamiętanie różnic w wydawanych przez nie dźwiękach. W dalszej części odbyły się warsztaty z preparowania wypluwek oraz krótki, dzienny spacer dla rodzin.
Wieczór rozpoczął się wykładem dla dorosłych o tematyce czynnej ochrony pójdźki. Następnie, po części teoretycznej, przyszedł czas na to, na co wszyscy czekali – nocne wycieczki terenowe. Uczestnicy, podzieleni na grupy, pod okiem doświadczonych przewodników wyruszyli w głąb Puszczy Niepołomickiej, aby wsłuchać się w nocne odgłosy lasu i spróbować usłyszeć pohukiwanie sów. Wiele osób po raz pierwszy mogło doświadczyć tej niezwykłej przygody i przekonać się, jak tajemnicze i fascynujące są te ptaki. Podczas trwania wydarzenia cały czas paliło się ognisko, przy którym można było się ogrzać, a także zjeść coś ciepłego.
9. Niepołomicka Noc Sów ponownie udowodniła, jak wielkim zainteresowaniem cieszy się poznawanie przyrody oraz jak ważne jest edukowanie na temat ochrony leśnych mieszkańców. Dziękujemy wszystkim uczestnikom, organizatorom i partnerom za wspólne przeżywanie tej niezwykłej nocy i już teraz zapraszamy na kolejną edycję za rok!
